Kerkinterieur De binnenruimte van de kerk valt op door de eigenaardige constructie. Het lijkt wel een omgekeerd kruis. De kerk werd gebouwd als een abdijkerk, dus met het hoofdaccent op het koorgedeelte. Het beeldhouwwerk aan de witte muren danken we aan de beeldhouwers
Jan van den Steen,
Jan van den Eynde en
Antoon Stijnen. Het koorgestoelte werd in 1673 voltooid. Engelenkopjes sieren de leuningen van de tweeënzeventig koorplaatsen. In de grote nissen van het rugpaneel staan heiligen en zaligen uit de norbertijnenorde. Tussenin prijken engelen, die de passietuigen van Christus dragen. Weinig plekjes werden onbenut gelaten door de fantasie van de beeldhouwers. De dwarsbeuk van de kerk wordt opgeluisterd door twee hoogopgebouwde altaren, die respectievelijk gewijd zijn aan Sint-Norbertus, de stichter van de orde, en Sint-Jan de Doper, patroon van Averbode. De altaren van Onze-Lieve-Vrouw en van het Heilig Hart in het centrum van de kerk werden toegevoegd in 1894 en 1899. Het Mariabeeld wordt vereerd door de plaatselijke bevolking en door vele pelgrims. Rond deze Lieve-Vrouw van het Heilig Hart groeide trouwens de gelijknamige aartsbroederschap. In 1910 werd het beeld in naam van Paus Pius X plechtig gekroond door Kardinaal Mercier. Deze aartsbroederschap is de bakermat geweest van de hele pers- en drukactiviteit van Averbode en van vele apostolaatswerken van de abdij sinds het einde van de vorige eeuw. Het huidige grote orgel is een creatie van
Hippoliet Loret uit Laken. Hij werkte eraan van 1854 tot 1861. Met zijn vierenzestig spelen, vier klavieren en pedaal is het een merkwaardig voorbeeld van de orgelbouwkunde in de romantische periode. Bovendien is het nog volledig in zijn oorspronkelijke staat. Momenteel is het echter dringend aan een grondige restauratie toe. In het rechtertransept werd in 2001 een nieuw orgel geplaatst door Verschueren Orgelbouw uit Heythuysen. Het gaat om een tweeklaviersorgel met 25 registers en pedaal. Meer informatie is beschikbaar op de website [
www.abdijaverbode.be ].
