n de aanloop naar de bestuursverkiezing binnen de VLD, voerde Bart Somers campagne alsof het om echte verkiezingen gaat.

Voor Niel waren tegenwoordig: voorzitter Julien Rochtus, fractieleidster Sofie Terreur en de schepenen Walter Troch en Tom De Vries. Dat voor Niel was gekozen, is evident, maar tegelijkertijd ook een eer: onze VLD kan immers over een eigen partijlokaal beschikken en er zijn niet al te veel gemeenten in de omtrek die ons dat kunnen nazeggen.

Verslaggeving: Hubert VINCK - Fotoreportage: Albert DE TROCH

Dit vernomen wij uit 'Gazet van Antwerpen' van vrijdag 3 december 2004. Laat ons eerlijk wezen, dit is precies wat de VLD-interimvoorzitter diezelfde morgen in het Nielse VLD-lokaal 'Ons Huis' op de Heideplaats kwam doen voor 18 partijbonzen uit de Rupelstreek.

Niemand kon ontkennen dat er binnen de partij op nationaal vlak strubbelingen zijn. Er wordt in deze dagen meer gediscussieerd over onenigheid in eigen rangen, over personen dus, dan over het bestuur van de partij zelf. Dit terwijl de discussie nu logischerwijze zou moeten gaan over wie momenteel de beste voorzitter is. Om hieraan te verhelpen, stelde Bart Somers dat de eerste zorg momenteel is om tot een degelijke organisatie te komen.

Op provinciaal vlak bestaan er reeds concrete plannen voor de oprichting van 5 districten van waaruit de lokale werking zou gestimuleerd worden.

Lokaal pleitte hij voor een effectieve ondersteuning van de plaatselijke besturen. Als werkingsmiddelen haalt hij aan: een 'Burgerkrant' met twee regionale pagina's, de ingangstelling van een 'blauw telefoonnummer' waar men na het voorleggen van een concreet probleem aan de studiedienst ook een concreet antwoord krijgt.

Hij is ook gewonnen voor een digitale nieuwsbrief met feiten, cijfers en argumenten die sterk geënt zijn op de actualiteit, maar waar de modale burger dikwijls geen weet van heeft. Deze gegevens kunnen erg nuttig zijn om 'aan de toog' sterk te staan tegen 'uitdagers' die er plezier in scheppen de 'blauwen' het vuur aan de schenen te leggen.

Bij deze mensen zijn vaak te hoge verwachtingen geschapen die niet realistisch zijn, daarom moet de VLD anders gaan communiceren over haar realisaties, niet (alleen) de tekorten benadrukken, maar vooral het positieve willen meedelen.

We moeten niet alleen de nederlagen, maar ook de overwinningen durven zien. Bart Somers haalde hierbij het voorbeeld aan van VTM dat naar aanleiding van de dalende kijkcijfers de schuld bij zichzelf legde. Oud- VRT-journalist Dirk Sterckx vulde aan dat dit ook bij de toenmalige BRT zo ging, tot ze door een positievere kijk en werkwijze aan dit euvel het hoofd boden.

Het nationale partijbestuur wil afraken van het gevoel in een impasse te zitten en wil terug de agenda van de politiek gaan bepalen. Bart Somers bekent dat er in het verleden te weinig interne openheid was om over de problemen te praten en te weinig bereidheid om naar mekaar te luisteren en samen standpunten te bepalen. Anderzijds moeten we ervan uitgaan dat een medestander ter goeder trouw handelt en hem niet als vijand beschouwen.

Een moeilijke kwestie is de discussie rond het eventuele samengaan met het Vlaams Belang. Intern zijn de meningen verdeeld: mag men een partij die in het Vlaamse land 25 à 30% van de stemmen haalt - in de Rupelstreek zelfs 33 à 34 % - en dus democratisch verkozen is, zomaar uitsluiten? En wat als coalitie vormen met het Vlaams Belang zich opdringt omdat men anders niet tot een meerderheid komt? In plaats van de pers in te schakelen in een poging om mekaar uit te schakelen, zou er beter intern over gepraat worden en dit moet mogelijk zijn als alle betrokkenen bereid zijn het gezond verstand waar ze ongetwijfeld over beschikken ook te gebruiken.

Samengevat zijn er drie punten in het beleidsprogramma van Bart Somers als voorzitter:

We hopen dat na de bestuursverkiezingen van zaterdag 4 december 2004, na de recente onenigheden, de VLD en haar bewindvoerders erin slagen de rangen weer te sluiten ten bate van een sterke en geloofwaardige VLD en in het voordeel van haar kiezers.