Het ligt voor de hand dat mensen met een mentale aandoening zich niet thuis voelen in de maatschappij, aldus de onderzoekers. Vooral omdat het probleem al jaren "onder de mat wordt geveegd". Verzuring, minder goede prestatie op het werk (als men dat heeft), sociale uitsluiting en de greep naar stimuli leiden er toe dat mensen die hieraan lijden zich afzonderen van de omgeving waarin ze leven. Zich verloren en nutteloos wanen, meestal door gebrek aan hulp als men de weg totaal verloren is, leidt vaak naar een onbestemde "horizon". Zelfmoord, zo blijkt, is dan de extreme tragedie als gevolg van dit miskende euvel.
